W związku z szybko rosnącą popularnością egzotycznych parkietów postanowiliśmy przygotować dla naszych klientów mały przewodnik po najczęściej stosowanych gatunkach drewna. Dla większości z nas egzotycvzny parkiet to przede wszystkim ciekawy, niepowtarzalny wygląd. No i prestiż oczywiście.
Nie wszyscy jednak wiedzą czym się charakteryzują egzotyczne gatunki drewna i do jakich zastosowań nadają się najlepiej.
Poniżej zamieszczamy charakterystyki wybranych, najczęściej używanych gatunków drewna egzotycznego:
DOUSSIE
(Afzelia africana Harms)- drewno o pięknej kolorystyce (pomarańczowo - złotej). Wyglądające szczególnie ładnie przy wykończeniu lakierem chemicznym. Pochodzi ono z zachodniej i centralnej Afryki. Inne nazwy międzynarodowe to: Lingue, Doussie, Afzelia.
Właściwości fizyczne: ciężar właściwy ściętego drewna: 1,100 - 1,200 kg/m3, ciężar właściwy przy 12% średni: 750 kg/m3 - skurcz styczny: 4,6% - skurcz promieniowy: 3,1%. Posiada bardzo mały współczynnik skurczu objętościowego dzięki temu przy zmianach wilgotności, jest mniejsze prawdopodobieństwo rozsychania się parkietu.
Zastosowanie - schody i podłogi, zwykłe oraz o wysokiej twardości, wysokiej jakości wykończenia, wewnętrzne i zewnętrzne, produkcja mebli, stolarka zewnętrzna i wewnętrzna, masywne konstrukcje, budowa statków. Ma bardzo wysoką naturalną odporność.
IROCO
Chlorophora excelsa. Inna nazwa /Kambala, Abang/ Gęstość 600-760kg/m3. Pochodzenie - zachodnia, środkowa i wschodnia Afryka.
Drewno dobre na fornir, parkiet, schody. Ciekawa struktura i teakowy kolor czynią go poszukiwanym drewnem wykorzystywanym w wykończeniu wnętrz. Iroko to drewno zróżnicowane kolorystycznie, począwszy od koloru miodowego przechodzi w oliwkowy aż do czekoladowego brązu.
Czasami jego wygląd przypomina oliwkowo- zielony dąb, także właściwości techniczne tych dwóch gatunków są podobne do siebie. Twarde, tłustawe w dotyku, odporne na wodę i szkodniki. Ciemny gatunek drewna charakteryzujący się wysoką światłoczułością, posiada twardość na poziomie dębu.
JATOBA
(Courbaril Hymenaea) (zwana też Wiśnią Brazylijską). Inne nazwy: Algarrobo, Cuapinol, Jatahy, Kawanari, Paquio, Rode Locus, West Indian Locust. Obszary występowania: z południowego Meksyku, przez Centralną Amerykę, Indie, do północnych rejonów Brazylii, Boliwii i Peru.
Kolorystyka: biel świeżo ściętego drewna ma kolor szaro-biały, natomiast część twardzielowa skłania się do koloru łososiowego, czerwonego i pomarańczowego, czasem drewno ciemnieje do koloru czerwono-brązowego z przyprawionymi czarnymi smugami. Z jego właściwym pięknem, bogatą kolorystyką i ekstremalną twardością gatunek ten należy do najbardziej popularnych egzotycznych drewien na świecie.
Właściwości: pomijając piękną czerwonobrązową kolorystykę, drewno to w dodatku charakteryzuje się dużą twardością i trwałością - jatoba jest niezmiernie gęstym i bardzo mocnym drewnem. Wobec jego dużej gęstości, brazylijska wiśnia jest trudna w obróbce mechanicznej (cięcie, wiercenie, struganie, szlifowanie), ale dzięki temu po szlifowaniu otrzymujemy bardzo równa i gładką powierzchnię.
Zastosowanie: jatoba jest często używana na podłogi drewniane, elementy narzędzi ręcznych. Dzięki swojej twardości i dużej odporności na zużycie wytwarza się z niej podkłady kolejowe, obręcze kół i inne rzeczy. Wykonuję się również meble i inne produkty stolarskie.
IPE LAPACHO
Pod nazwą Lapacho znane jest ponad 250 rodzin drzew, wszystkie występujące w Ameryce Południowej, przede wszystkim rodziny Ipe Lapacho i Pau Rosso w Brazylii, rodziny Lapacho i Pau darco w Paragwaju oraz Lapacho, Lapacho Negro i Ipe Preto w Argentynie. W krajach, gdzie język portugalski jest bardziej rozpowszechniony nazwami częściej stosowanymi lokalnie (także używanymi w handlu międzynarodowym) są Ipé, Tabejo i Queschua, natomiast w krajach, w których mówi się po hiszpańsku spotykana jest częściej nazwa Lapacho, jej odpowiednik naukowy Tabebuja, a także Tajibo.
Lapacho jest wiecznie zielonym drzewem o charakterystycznych purpurowych kwiatach. Drzewo osiąga wysokość do 35 m. Pień osiąga długość 10-12 m i średnicę do 1,5 m. Bezpośrednio po ścięciu Lapacho ma ciężar właściwy w granicach 1.100 kg/m3, który po osiągnięciu wilgotności ok. 9% spada do ok. 900-950 kg/m3.
Drewno Lapacho jest barwne, od żółci poprzez zieleń i czerwień do ciemnego brązu i czerni, o bardzo wyraźnym, zawiłym uzwojeniu. Właściwości Lapacho i naturalna obecność substancji tłuszczowych w strukturze drewna determinują dobrą stabilność i bardzo wysoką trwałość tego drewna.
Lapacho nie obawia się wody i z tego powodu należy do gatunków najbardziej odpowiednich do wykonywania podłóg (nawet w łazienkach), konstrukcji na zewnątrz takich jak tarasy czy nabrzeża basenów. Naturalna odporność Lapacho na działanie wody słodkiej i słonej jest tak wysoka, że nie jest nawet konieczne wykonanie jakiejkolwiek warstwy ochronnej czy impregnacji chemicznej.
W porównaniu do sosny Lapacho ma dwukrotnie większą gęstość i pięciokrotnie wyższą twardość. Parkiet z Lapacho, z powodu dużej gęstości i twardości drewna, charakteryzuje się wyjątkową trwałością i odpornością na uszkodzenia mechaniczne.
MERBAU
Intsja bijuga. Drzewo to rośnie na Półwyspie Malezyjskim, Sumatrze, Borneo, Centralnej i Zachodniej Jawie. Obok teaku azjatyckiego jest najczęściej importowanym gatunkiem drewna z Azji Południowo-wschodniej.
Ma szlachetny, ciemno-brązowy kolor (od brązowego do brązowo-czerwonego) z mało wyrazistymi słojami. Gatunek o 30% twardszy od dębu i stabilny, jeżeli chodzi o zmiany wilgotności.
Ze względu na swoje właściwości mechaniczne i fizyczne jest rekomendowany jako materiał do produkcji podłóg, schodów, elementów wykończenia wnętrz.
Występuje również w postaci parkietu przemysłowego.
PALISANDER
Drewno o chrakterystycznym, zawiłym usłojeniu, które w połączeniu z bardzo dekoracyjną kolorystyką, będącą połączniem barw czekoladowej, fioletowej i czarnej ukazuje nam drewno niespotykanych walorach wizulanych.
Zdjęcia:
U góry: kolorystyka drewna palisander
U dołu: palisander przemysłowy.
Ze względu na nie powtarzalną kolorystykę przede wszystkim wykorzystywane jest do produkcji fornirów, mebli, ekskluzywnej stolarki, podłóg, artykułów dekoracyjnych.
Drewno bardzo twarde wg. Janki twardość 100-150 MPa, nie sprawia trudności w obróbce mechanicznej. Posiada dużą odporności na biodegradacje. Bardzo dobra kurczliwość objętościowa drewna w granicach 8,8-10,5%.
Występuje również w postaci parkietu przemysłowego.
TEAK
W zależności od kraju pochodzenia nosi różne nazwy: Teak birmański Moulmein teak, Rangoon teak; Teak tajlandzki may sak, sak; Teak indyjski Malabar teak; Teak z Jawy Java teak, giati, jati.
Teak jest drzewem o wysokości do 40 m. Pień dorosłego drzewa osiąga długość do 20 m i średnicę od 1,5 do 3 m. Bezpośrednio po ścięciu Teak ma ciężar właściwy w granicach 800-900 kg/m3, który po osiągnięciu wilgotności ok. 9% spada do ok. 600- 700 kg/m3.
Drewno Teaku charakteryzuje się dużą różnorodnością barwy, od żółci poprzez czerwień do ciemnego brązu, często z pojedynczymi czarnymi słojami. Z czasem Teak w naturalny sposób zmienia swój pierwotny kolor na ciemny brąz. Aby zapobiec temu procesowi można zastosować do zabezpieczenia powierzchni drewna materiały z filtrami UV.
Teak podobnie jak Lapacho jest niewrażliwe na wodę i z tego powodu należy do gatunków najbardziej odpowiednich do wykonywania podłóg w łazienkach, konstrukcji na zewnątrz takich jak nabrzeża basenów, meble ogrodowe czy mostki. Naturalna odporność Teaku na działanie wody słodkiej i słonej jest jeszcze wyższa od Lapacho, dlatego drewno to jest wykorzystywane do wykończenia pokładów jachtów.
Teak charakteryzuje się bardzo dużą odpornością na grzyby (z wyjątkiem drewna plantacyjnego) i insekty. Parkiet z Teaku jest bardzo stabilny i charakteryzuje się bardzo długim okresem osiągania stanu równowagi higroskopijnej dlatego może być z powodzeniem układany nawet w łazienkach. iodfnes9p rsp9er8np98rnvf se9r8nvp9s8e rvp9er87hv w
